Wraz z innymi członkami ZPPS przekazał 7 października 1919 ministrowi spraw zagranicznych Ignacemu Paderewskiemu interpelację w sprawie ujawnionej przez prasę francuską propozycji pokojowej złożonej przez bolszewików podczas tajnych rokowań polsko-radzieckich w Białowieży, która to propozycja zgodnie z oświadczeniem Paderewskiego wobec Rady Najwyższej Konferencji Pokojowej w Paryżu z 15 września w całości zaspokajała dążenia terytorialne Polski; interpelacja żądała zakończenia wojny z Rosją radziecką jako prowadzonej na rozkaz Ententy.
W lutym 1920 brał udział w obradach sejmowej Komisji Spraw Zagranicznych nad odpowiedzią na radziecką ofertę pokojową z 28 stycznia, domagając się bezskutecznie natychmiastowego zaproponowania miejsca i czasu rozpoczęcia rokowań oraz jednoznacznego poparcia dla prawa Białorusinów i Ukraińców do samookreślenia. 18 maja 1920 entuzjastycznie powitał powracającego do Warszawy po sukcesie wyprawy kijowskiej Józefa Piłsudskiego. Latem 1920 odbył misję do Anglii i Francji, z której raportował, że mimo braku przedstawicielstw dyplomatycznych Rosji radzieckiej w krajach zachodnich tamtejszy ruch socjalistyczny sprzyja bolszewikom;