W roku 1741 doszło do nieudanego zamachu na Nadira. Szach podejrzewał, że stał za tym jego najstarszy syn, Reza Quli Mirza. Za karę kazał go oślepić. Wkrótce potem Nadir zamordował tych ze szlachty, którzy byli świadkami oślepienia jego syna. W swych ostatnich latach Nadira ogarniała coraz większa paranoja. Kazał zabijać wszystkich swoich prawdziwych czy urojonych wrogów.
W roku 1743 rozpoczął kolejną wojnę z Imperium Osmańskim, zakończoną pokojem w 1746, na podstawie którego Nadir otrzymał Nadżaf.
Podczas krótkiego panowania Nadira armia perska osiągnęła stan liczebny 400 tys. żołnierzy, co czyniło ówczesną Persję jedną z największych potęg militarnych świata. Armia Nadira była najpotężniejszą armią jaką posiadała Persja od epoki panowania Sassanidów.
Śmierć Został zamordowany 19 czerwca 1747 w Fathabad w prowincji Chorasan, gdzie przeprowadzał ekspedycję karną przeciwko buntującym się Kurdom. Morderstwo to zostało zaplanowane prawdopodobnie przez jego siostrzeńca Ali Koli. Nadir został zaskoczony podczas snu przez Salaha Beja, kapitana gwardii, który zabił szacha mieczem.