W odpowiedzi na to Nadir Szah zgodził się wycofać, pod warunkiem, że Mohammad Szah wręczy mu klucze do jego królewskiego skarbca oraz odda mu swój wspaniały tron zwany Takht e Taus (Pawi Tron).
Powrócił do domu z ogromnymi skarbami, razem z Pawim Tronem, który później służył jako symbol perskiej potęgi, znajdując miejsce wśród najsłynniejszych klejnotów świata, obok słynnych diamentów Koh-i-noor czy Darya-i Noor (Koh-i-noor oznacza w perskim "Góra światła", a Darya-i Noor znaczy "Morze światła"). Armia perska opuściła Delhi na początku maja 1739. Żołnierze Nadira wzięli ze sobą także tysiące słoni, koni i wielbłądów, załadowanych łupem, który udało im się zebrać na terenie Indii. Zdobycze indyjskie były tak wielkie, że Nadir wstrzymał pobieranie podatków w Iranie na okres trzech lat.
Po wyprawie do Indii Następnie zaatakował Uzbeków. Rozpoczął także budowę potężnej perskiej marynarki wojennej. Odzyskał Bahrajn od Arabów. W roku 1743 podbił Oman i jego główną stolicę Maskat.