Rozpoznanie opiera się na obrazie klinicznym.
Według kryteriów z 2016 roku fibromialgię u osoby dorosłej można rozpoznać, gdy spełnione są następujące warunki:
wskaźnik rozległości bólu (Widespread Pain Index, WPI) wynosi ≥7, a wynik skali nasilenia objawów (Symptom Severity Scale, SSS) wynosi ≥5, lub WPI wynosi 4–6, a SSS ≥9; występuje ból uogólniony, definiowany jako ból w co najmniej czterech z pięciu regionów ciała; objawy występują na podobnym poziomie przez co najmniej trzy miesiące; rozpoznanie fibromialgii jest ważne niezależnie od obecności innych rozpoznań i nie wyklucza innych klinicznie istotnych chorób.
W analizowanych badaniach walidacyjnych kryteriów 2010/2011 mediana czułości wynosiła około 86%, a swoistości około 90% w porównaniu ze starszymi kryteriami i rozpoznaniem klinicznym.
Punkty tkliwe
Badanie określonej liczby punktów tkliwych było elementem kryteriów klasyfikacyjnych ACR z 1990 roku. Od kryteriów ACR z 2010 roku nie jest ono wymagane do rozpoznania fibromialgii.
Diagnostyka różnicowa Objawy fibromialgii, takie jak uogólniony ból, przewlekłe zmęczenie, zaburzenia snu i trudności poznawcze, są nieswoiste i mogą występować również w innych chorobach.