Malowidła na ścianach nawy i prezbiterium z 1601, zamalowane w 1873, zostały odkryte w latach pięćdziesiątych XX wieku. Późnobarokowy ołtarz główny pochodził z początku XVIII wieku. Ołtarze boczne: lewy późnorenesansowy z I poł. XVII wieku, prawy barokowy z poł. XVII wieku. Najcenniejszym elementem wyposażenia był tryptyk gotycko-renesansowy z ok. 1523, dzieło tego samego artysty co polichromia stropuŚlawski T.: Biecz i okolice, op. cit., s. 66-67.
Otoczenie kościoła Na terenie przykościelnym stała współczesna, murowana dzwonnica, zwieńczona dużym blaszanym dachem. Kościół otacza drewniane ogrodzenie.
Przypisy
Bibliografia Ryszard Brykowski, Marian Kornecki, Drewniane kościoły w Małopolsce Południowej, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1984, ; Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Sebastian Wypych, Kościoły drewniane Karpat i Podkarpacia, Wydawnictwo Rewasz, Pruszków 2001, str. 154, ,
Ślawski Tadeusz, Biecz i okolice, Sport i Turystyka, Warszawa 1973
Linki zewnętrzne
Kościoły drewniane, Libusza