Po tej katastrofie próby przerwano. Wznowiono je dopiero w styczniu 1945, gdy wprowadzono niezbędne zmiany w konstrukcji maszyny. Zbudowano serię samolotów w ilości jedynie 8 sztuk. Nosiły one nazwy BI- i kolejny numer. Próby w locie potwierdziły ich zalety (np. dużą prędkość), lecz z uwagi na bardzo mały zasięg i czas lotu ostatecznie zrezygnowano z dalszych badań na rzecz samolotów z silnikami turboodrzutowymi.
Użycie w lotnictwie Samolot BI-1 był użytkowany wyłącznie do prób. Także wyprodukowana seria tych samolotów była użyta wyłącznie do celów badawczych, mimo że przewidywano ich użycie jako myśliwców i otrzymały one uzbrojenie.
Opis konstrukcji Samolot BI-1 to jednomiejscowy doświadczalny samolot myśliwski, dolnopłat o konstrukcji metalowej i skrzydłach trapezowych.
Kadłub w przedniej części mieścił uzbrojenie pokładowe, a poniżej cylindryczny zbiornik paliwa (nafty) i sprężonego powietrza. W środkowej górnej części tuż przed skrzydłami szczelnie zakrytą kabinę pilota, za nią cylindryczne zbiorniki nafty, kwasu azotowego (utleniacza) i sprężonego powietrza. Tylna część kadłuba mieściła silnik rakietowy i kończyła się dyszą wylotową tego silnika.