Przez 300 lat język nie był używany w formie pisanej, a jedynie w życiu codziennym, zachowując się jednak także w średniowiecznych balladach oraz opowieściach. Pierwszą osobą, która zainteresowała się farerskim w XIX wieku był Christian Svabo, filolog, który na własne potrzeby utworzył prowizoryczne zasady pisowni. Zasady gramatyki, używane do dziś, utworzył duchowny luterański Venceslaus Ulricus Hammershaimb przy pomocy islandzkiego polityka Jóna Sigurðssona. Pierwsza gazeta wydana w języku farerskim, Føringatíðindi, powstała w roku 1890. Język farerski zaczął być oficjalnie używany w szkołach w 1938 roku, a w kościołach w 1939. W 1948 roku na podstawie Zasady Samostanowienia język farerski został uznany za drugi (obok duńskiego) język urzędowy archipelagu Wysp Owczych.
Obyczajowość Symbole narodowe right|150px|Flaga Wysp Owczychright|150px|Flaga Wysp Owczych