Po śmierci Kirschnera (1997) stał się trzecim aktorem mówiącym głosami Spejbla i Hurvínka.
Od roku 1964 zaczęto używać wykonanych przez członka zespołu Radko Hakena marionetek, o bardziej szlachetnym a mniej groteskowym wyglądzie.
Postać Hurvínek zewnętrznie przypomina Spejbla - to uszaty chłopiec w drewniakach. W odróżnieniu od Spejbla ma kosmyk włosów, a marionetka może poruszać oczami. Pierwotnie ubrany w nocną koszulę, po kilku zmianach ostatecznie został przyodziany w białą koszulkę i krótkie spodenki na szelkach.
Hurvínek jest figlarnym synem Spejbla. Zgodnie z intencją Skoupy, większość sztuk polega na tym, że naiwny, niezbyt bystry i nie zwracający przesadnej uwagi na syna Spejbl, popada w tarapaty z których go wyprowadza lisi spryt syna. W późniejszych latach, podczas II wojny światowej, sztuki nabrały poważniejszego charakteru, a Spejbl stał się zatroskanym ojcem, dręczonego lękiem o swego Hurvínka. W interpretacji Kirschnera Spejbl staje się nieco roztargnionym, lecz autorytarnym ojcem, a Hurvínek nieposłusznym i mazgajowatym synem. Z kolei Hurvínek Kláska to pyskaty i niecny kolega Máničky, spędzający czas na pokpiwaniu z tępawego ojca.