Okoliczności śmierci Pod koniec 1815 r. uzyskał doktorat na Uniwersytecie Wileńskim (rozprawa O literaturze polskiej wieku XVIII). Po siedemnastu latach służby profesorskiej, otrzymawszy emeryturę, opuścił w połowie maja 1816 r. Świsłocz i przybył do Warszawy. Miał już wtedy problemy ze zdrowiem psychicznym. Utrzymywał, iż obiecano mu posadę bibliotekarza przy Towarzystwie Przyjaciół Nauk, chciał też pracować nad nieukończoną historią literatury polskiej. Obiecane stanowisko było już zajęte: ta okoliczność mogła spowodować nasilenie choroby. 7 lipca 1816 w przypływie wzburzenia nerwowego wyskoczył z okna trzypiętrowego domu. Zmarł wskutek ran odniesionych przy upadku w szpitalu Św. Rocha przy Krakowskim Przedmieściu.
Testament Na kilka dni przed śmiercią (2 lipca) napisał list do hr. Stanisława Kostki Potockiego (ministra oświecenia) w formie testamentu. W liście tym zeznał, że już w 1815 r.