por. Alfred Twardecki: Hoplici. O sztuce wojennej starożytnej Grecji (folder ekspozycji). Warszawa: Muzeum Narodowe w Warszawie, 2015.. Oddziały jazdy, najlepsze i najbardziej znane wówczas u Greków jedynie w Tesalii i BeocjiA Dictionary of Greek and Roman Antiquities (red. William Smith). London: John Murray, 1890., rozwinięto na wielką skalę dopiero od czasów władców macedońskich (zwłaszcza po zajęciu Tesalii), kiedy istotnie zmienił się proporcjonalny stosunek liczebności kawalerii względem piechoty1 konny na 6 hoplitów, podczas gdy w okresie klasycznym – 1 konny na 10 ciężkozbrojnych (Guy Rachet: Słownik cywilizacji greckiej. Katowice: Książnica, 2006, s. 180).. thumb|200px|Przedstawienie hetajra na tzw. Sarkofagu Aleksandra Organizacja Jednostki hetajrów powoływano spośród macedońskich notabli. Zorganizowane były w ile (uznawane za odpowiednik szwadronów) liczące około 200 żołnierzy; wyjątek stanowiła ile basilike, czyli oddział osobistej gwardii królewskiej, którego liczebność sięgała 300 jeźdźców. Na czele oddziału stał ilarcha (pierwszy z nich, królewski, dowodzony był przez samego Aleksandra), w rekrutacji obowiązywał podział terytorialny.