Zachowanie i występowanie Płaszczyńcowate są fitofagami ssącymi. Do ich roślin żywicielskich należą głównie przedstawiciele komosowatych, w mniejszym stopniu goździkowatych, szarłatowatych, ciborowatych i bobowatych.
Samce mają zdolność wydawania dźwięków dzięki aparatowi strydulacyjnemu złożonemu z poprzecznych guzków na spodzie żyłki kubitalnej skrzydeł tylnych (stridulitrum) oraz pary żeberkowanych, jajowatych płytek w bocznych kątach pierwszego tergitu odwłoka. U samic aparat ów jest silnie zredukowany i prawdopodobnie niefunkcjonalny.
Przedstawiciele rodziny występują we wszystkich krainach zoogeograficznych, ale najliczniej reprezentowani są w Holarktyce i Australii. W Europie stwierdzono 11 gatunków, z których w Polsce odnotowano cztery (zobacz: płaszczyńcowate Polski).
Taksonomia i ewolucja Rodzina ta klasyfikowana jest w nadrodzinie Lygaeoidea lub w monotypowej nadrodzinie Piesmatoidea. Zalicza się do niej około 40 opisanych gatunków, zgrupowanych w 10 rodzajach i 2 podrodzinach: