Odnóża są dość krótkie, pozbawione kolców czy zębów, zwykle o dwuczłonowych, tylko u Eopiesma trójczłonowych stopach, zaopatrzonych w parzyste pseudoprzylgi osadzone na płytce unguitraktora.
Odwłok ma ujścia gruczołów umieszczone na tergitach trzecim i czwartym albo czwartym i piątym; są one funkcjonalne u larw jak i osobników dorosłych. Przetchlinki leżą na grzbietowej stronie segmentów odwłoka od drugiego do piątego oraz na brzusznej stronie segmentu siódmego. W przypadku segmentu szóstego mogą być położone grzbietowo lub brzusznie. Samice mają całkowicie podzielone na hemisternity siódme sternum, lancetowate pokładełko, ∩-kształtnie położone gonokoksopodyty drugiej pary oraz nieparzystą, długą, rurkowatą, obrączkowato pomarszczoną spermatekę umieszczoną pośrodkowo. Samce mają symetryczne, prostej budowy, równomiernie zakrzywione paramery podwinięte pod spód tylnej krawędzi bulwiastego pygoforu. Grzbietowa powierzchnia pygoforu zaopatrzona jest w całkowicie błoniasty proktiger. Położony wewnątrz pygoforu symetryczny fallus ma lekko zesklerotyzowaną, rurkowatą fallosomę i cienką, zesklerotyzowaną, rurkowatą, w spoczynku ciasno skręconą wezykę.