– start pierwszego w Europie programu flotowego ContiEuroService, który w 2010 przekształcił się w Conti360° Fleet Services 1998/1999 r. – Continental umacnia swą międzynarodową pozycję, otwierając kolejne filie m.in. w Argentynie, Meksyku i Południowej Afryce 2001 r. – Continental nabywa udziały w firmie Temic – zajmującej się obszarem elektroniczno-motoryzacyjnym firmy DaimlerChrysler, która obecnie jest częścią Continental Automotive Systems 2003 r. – wdrożenie do produkcji nowego modelu opony ContiSportContact 2 Vmax, pierwszej na świecie drogowej opony dopuszczonej do rozwijania prędkości 360 km/h 2004 r. – Continental nabywa niemieckie motoryzacyjne przedsiębiorstwo wyrobów z gumy i plastiku Phoenix AG 2006 r. – Continental nabywa część samochodową firmy Motorola 2007 r. – Continental przejmuje Siemens VDO Automotive AG za 11,8 mln euro i staje się jednym z pięciu największych dostawców w branży motoryzacyjnej na świecie 2008 r. – opony Continental ContiSportContact Vmax ustanowiły nowy rekord prędkości. Jan Fatthauser rozpędził swój wyposażony w najnowocześniejsze ogumienie marki Continental model GT9 do prędkości 409 km/h na torze Papenburg. Opony ContiSportContact Vmax zostały wpisane do Księgi Rekordów Guinnesa, jako najszybsze na świecie opony produkowane seryjnie 2010 r.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Continental (przedsiębiorstwo) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.