Do 1969 był zawodowym wojskowym. Służąc w Bartoszycach w tamtejszym I pułku artylerii I Dywizji im. Tadeusza Kościuszki był oficerem wychowania fizycznego, a później, ze względu na redukcję etatów, dostał posadę kierownika klubu żołnierskiego Casablanka w Olsztynie. Po odejściu z armii zatrudnił się w zakładzie opon samochodowych OZOS na stanowisku kierownika przystani przy Jeziorze Krzywym, którą zbudował. Przez 30 kolejnych lat pracował jako kierownik ośrodka wczasowo-wypoczynkowego Stomilu Olsztyn w Mikołajkach. Był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.
Był nałogowym palaczem. W 1996 zachorował na nowotwór złośliwy krtani. Nie zgodził się na wycięcie jej oraz strun głosowych. Krtań lub tchawica została operacyjnie skrócona, a nowotwór wyleczony w 2003. Do 2017 Jarguz przeszedł łącznie około dwudziestu operacji. W 2002 ukazała się poświęcona mu książka Z gwizdkiem przez świat autorstwa Marka Dabkusa i Janusza Poryckiego. Jarguz był dwukrotnie żonaty, jego druga małżonka miała na imię Irena. Z pierwszą rozstał się po 16 latach, miał z nią dwoje dzieci. Jego wnuk Paweł również został sędzią piłkarskim.
Zmarł 22 kwietnia 2019 w wieku 85 lat.
Przypisy
Bibliografia Marek Dabkus, Janusz Porycki: Z gwizdkiem przez świat, Wydawnictwo WPW, Olsztyn 2002.
Kategoria:Polscy sędziowie piłkarscy Kategoria:Ludzie urodzeni w Rogoźnie Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Zmarli w 2019