morderstwo jest spontaniczne, posiada przeciętny poziom inteligencji, jest niedojrzały społecznie, depersonalizuje ofiarę, ciało ofiary pozostawia na miejscu zbrodni, minimalna rozmowa z ofiarą, broń/dowody często obecne.
Według modelu Roberta Keppela i Roberta Waltera, wśród seryjnych morderców można wyróżnić następujące typy:
Typ dominacyjno-zapewniający - sprawca planuje dokonanie gwałtu, natomiast gdy ofiara nie „realizuje” planu wykształconego w jego głowie, wówczas zaczyna on odczuwać uczucie porażki, które generuje panikę i popycha go do dokonania zbrodni. Jeśli jego fantazje seksualne nie zostały zrealizowane za życia ofiary, to może on dopuścić się ich realizacji po jej śmierci poprzez np. nekrofilię czy mutylacje. Typ dominacyjno-asertywny - akt zabójstwa jest dla sprawcy efektem rosnącej agresji, prowadzi do niego seria działań, gdzie czynnikiem popychającym do jego popełnienia jest chęć kontroli i dominacji nad ofiarą. Wyrazem męskości sprawcy jest brutalny gwałt i zabójstwo, mogą pojawić się również pośmiertne akty seksualne. Typ gniewno-odwetowy - sprawca planuje zarówno gwałt jak i brutalne zabójstwo ofiary, przy pomocy którego dokonuje wyładowania swojego gniewu albo metaforycznej zemsty na kobiecie, która jest ofiarą.