Antologia nowej poezji białoruskiej 1987–1997”.

Poglądy Sławamir Adamowicz wyznaje poglądy radykalnie prawicowe, nacjonalistyczne i opozycyjne wobec władzy Alaksandra Łukaszenki. Władzę tę określa mianem antybiałoruskiego reżimu i zwyczajnej szajki przestępczej. Wśród polityków opozycyjnych szczególnie ceni Uładzimira Niaklajeua, także poetę. Adamowicz uważa Federację Rosyjską za poważne zagrożenie dla Białorusi i potencjalnego agresora. Jego zdaniem białoruskie społeczeństwo powinno oddolnie utworzyć i szkolić ochotnicze oddziały paramilitarne, które przyjmą na siebie zadanie obrony kraju przed rosyjską napaścią. Jednoznacznie popiera Ukrainę w konflikcie ukraińsko-rosyjskim, wyrażając przekonanie, że od jego wyniku zależy także los Białorusi. Występuje za wytyczeniem w terenie granicy białorusko-rosyjskiej w formie pasa zaoranej ziemi.

Sławamir Adamowicz uważa siebie za jednego z najwybitniejszych białoruskich literatów swojego pokolenia, stawiając się na równi jedynie z Uładzimirem Niaklajeuem i Leanidem Drańko-Majsiukiem. Podkreśla, że nie utrzymuje kontaktów z literackimi rówieśnikami z powodu swojej wyjątkowej niezależności, jak i rzadkich pobytów w kraju.