Alfabet (esp. alfabeto) esperancki składa się z 28 znaków (pod spodem zapis fonetyczny):
Eo a b c ĉ d e f g ĝ h ĥ i j ĵ k l m n o p r s ŝ t u ŭ v z IPA ()
Akcent wyrazowy
Zasady akcentowania wyrazów określone są w punkcie dziesiątym Fundamento de Esperanto. Akcent (esp. akcento) w języku esperanto pada zawsze na przedostatnią sylabę wyrazu.
Funkcje gramatyczne wyrazu W większości języków dany wyraz pełni funkcję jednej części mowy, utartym zwyczajem językowym (jak np. w języku angielskim) konkretny wyraz może pełnić więcej niż jedną bez zmian w rdzeniu. W języku esperanto jeden wyraz, po zmianie końcówki, może zmienić kategorię gramatyczną: hom – o (człowiek, rzeczownik), hom – a (ludzki, przymiotnik) hom – e (po ludzku, przysłówek).
Istnieje teoria, według której wyrazy niemające końcówek (np. cigar, jun, skrib) nie przynależą do żadnej kategorii gramatycznej (części mowy) a określenie ich przynależności do określonej kategorii jest możliwa dopiero po otrzymaniu końcówki: skriba (pisemny, przymiotnik), skribi (pisać, czasownik), skribo (pismo, rzeczownik), skribe (pisemnie, przysłówek).