W 1778 walczył w eskadrze hrabiego d'Orvilliersa i brał udział w bitwie pod Ushant 27 lipca 1778. Niedługo później został odwołany z marynarki, po części z powodu własnej niekompetencji, po części w wyniku intryg Marii Antoniny. Jako rekompensatę otrzymał tytuł pułkownika-generała huzarów.
Książę Orleanu W roku 1785 Égalité został księciem Orleanu. Był zaprzyjaźniony z podobnym do siebie z charakteru i stylu życia księciem Walii Jerzym, odbywał częste podróże do Anglii i nabrał tam upodobań do idei liberalizmu. Był także arbitrem mody i inicjatorem „anglomanii” w wyższych sferach francuskich. Jako pierwszy spośród arystokratów otworzył ogrody swej paryskiej rezydencji Palais-Royal dla mieszkańców miasta. Dawał też hojne datki podczas klęski głodu, co zyskało mu sympatię paryżan.
Jego otwarte popieranie idei liberalnych budziło niepokój w kręgach dworskich. Sama para królewska uważała, że Ludwik Filip dąży do uzurpacji tronu. W listopadzie 1787 jego liberalne poglądy stały się przyczyną kolejnego konfliktu z królem i jego otoczeniem, w efekcie czego książę orleański ponownie znalazł się na wygnaniu w Villers-Cotterêts.