Twórczość Stała się znana jako najmłodsza poetka walczącej Warszawy. Przydomek ten nadał jej Władysław Bartoszewski w 1957 roku. Jej pierwsze wiersze charakteryzowały się zachwytem nad pięknem świata i melancholią, następne opisywały życie w czasach okupacji oraz Warszawę. W 1944 roku zaprzestawała pisania wierszy, ograniczając się wyłącznie do napisania kilku utworów.

Zachowało się 65 utworów: 8 z 1941, 16 z 1942, 36 z 1943 i 5 z 1944. Debiutowała anonimowo w wydawanej w Londynie „Polsce Walczy” (nr 15 z 17 kwietnia 1943). Nie wiadomo, w jaki sposób wiersze „Łzy” i „Śmieje się do mnie…” trafiły do „Polski Walczy”. Wydane wiersze czytał Antoni Bogusławski, który rozpoznał autorstwo swojej córki. Inne utwory publikowano w krajowej prasie konspiracyjnej. W 1946 roku w Londynie ukazał się tomik Mogiłom i cieniom. Kilka jej wierszy zostało przełożonych na język angielski przez L. E. Gielguda. W 1973 roku wiersz „Wiozą ich często nocą…” ukazał się w antologii Poezja Polski walczącej J. Szczawieja w 1974 roku. W 1979 roku w Warszawie ukazał się tomik wierszy Wołanie z nocy, z opracowaniem Józefa Szczypka. Ponadto Szczep Harcerski z Ostrowca Świętokrzyskiego wydał na powielaczu tomik Dlaczego nie mamy takiej mocy?.