Do końca lutego 1905 funkcjonowało 10 „dziesiątek” bojowych w Warszawie (oraz „dziesiątka” centralna), 10 „dziesiątek” w guberni piotrkowskiej (w tym: Zagłębie Dąbrowskie – 2, Częstochowa-Zawiercie – 3, Łódź – 4, łódzkie – 1). Po dwie „dziesiątki” w guberni lubelskiej, radomskiej, kaliskiej i warszawskiej oraz po jednej „dziesiątce” w guberni płockiej, suwalskiej, grodzieńskiej, kieleckiej, siedleckiej i kijowskiej. W stadium organizacji były grupy w guberni mińskiej, łomżyńskiej i wileńskiej. Ponadto funkcjonowały laboratoria organizacji w Warszawie i Galicji. Łącznie w Kołach od kwietnia 1904 do lutego 1905 walczyło 477 bojowców, z czego 143 w Warszawie.

Organizacja Spiskowo-Bojowa PPS

Na VII Zjeździe PPS 5 lutego 1905 powołano „Organizację Spiskowo-Bojową PPS”. Zjazd podjął uchwałę o treści:

W marcu 1905 powołano „Wydział Spiskowo-Bojowy CKR”, którym kierowali Aleksander Prystor „Rafał” i Walery Sławek „Gustaw”. W kwietniu 1905 dokooptowani zostali: Zofia Wortman-Posner i Szymon Posner. W maju z wydziału ustąpiła Zofia Wortman-Posnerowa, zaś na jej miejsce wszedł Ignacy Lubicz-Sadowski. Do wykonawczego kierowania OS-B PPS powołano „Zagraniczną Komisję Konspiracyjną”, w składzie Aleksander Sulkiewicz, Józef Piłsudski i Maksymilian Horwitz-Walecki.