W 1878 roku Kongres, mimo weta prezydenta Rutherforda Hayesa, uchwalił Bland-Allison Act, zobowiązujący rząd USA do zakupu srebra po cenach rynkowych i wybijania z niego monet. Ustawa ta została w 1890 roku zastąpiona przez Sherman Silver Purchase Act, podnoszącą ilość obowiązkowo nabywanego przez rząd srebra, za które płacono tzw. ceryfikatami, wymienialnymi na złote lub srebrne monety. W efekcie Stany Zjednoczone utraciły prawie połowę swoich zapasów złota, gdyż większość posiadających srebro sprzedawała je za certyfikaty, a te wymieniała na złoto.
W 1893 roku prezydent Grover Cleveland nakłonił Kongres do uchylenia ustawy Shermana. Spotkało się to z negatywną reakcją nie tylko populistów, ale także części demokratów. W rezultacie kandydatem demokratów na prezydenta podczas konwencji wyborczej w czerwcu 1896 został William Bryan, radykalny zwolennik srebrnej monety.