W lutym 1836 Krasiński informował Gaszyńskiego, że wykradziono dalszych dwadzieścia egzemplarzy. Ostatecznie poeta odzyskał resztę nakładu od Jügla dopiero w sierpniu 1846.
Tymczasem wobec trudności z rozpowszechnianiem pierwszego wydania, w grudniu 1836 roku doszła Krasińskiego wiadomość o wykradzeniu egzemplarza dramatu z zamiarem jego drukowania. Ostatecznie drugie wydanie Nie-Boskiej komedii ukazało się na początku stycznia 1837 w księgarni prowadzonej w Paryżu przez Eustachego Januszkiewicza wspólnie z Aleksandrem Jełowickim. Po raz trzeci utwór miał się ukazać w 1846 w wyborze dzieł Krasińskiego. Realizacja przedsięwzięcia opóźniła się jednak, być może w związku z wydarzeniami politycznymi, które wówczas zachodziły. Ostatecznie trzecie wydanie ukazało się dopiero w 1858 roku.
Tytuł, motta, dedykacja Dramat pierwotnie nosił tytuł Mąż. Ostatecznie słowo to pozostało jedynie określeniem głównego bohatera utworu. Konstanty Danilewicz w liście do generała Krasińskiego z lata 1833 informował, że młody Krasiński pracuje nad nowym dziełem, którego bohaterem ma być poeta, który jako człowiek jest wiecznie zerem, gra bardzo zabawną rolę [...] i trochę na arlekina zakrawa. Z listu Danilewicza zdaje się wynikać, że pierwotnie utwór miał opowiadać o mężu jako małżonku.