Gdy zdawało się, że pokojowe zakończenie walk jest trudne do osiągnięcia, z pomocą przyszła dyplomacja amerykańska. Konflikt zakończył się dopiero po podjęciu mediacji przez amerykańskiego ambasadora Dwighta Morrowa. Dzięki ustępstwom obu stron doszło do kompromisu. Prezydent Emilio Portes Gil nieznacznie złagodził politykę względem Kościoła, a rebelianci złożyli brońBożena Bankowicz, Marek Bankowicz, Antoni Dudek, Słownik historii XX wieku, Kraków 1993, s.260.. Powstanie Chrystusowców kosztowało życie około 90 tys. ludzi (56 tys. po stronie rządowej i 30 tys. Cristeros), ponadto zginęła duża liczba ludności cywilnej. Ostateczne zakończenie tego epizodu historii Meksyku nastąpiło 21 czerwca 1929 roku.
Upamiętnienie Cristiady Kościół katolicki uznał kilkunastu poległych w wojnie Cristero za świętych. Beatyfikowani zostali m.in. księża: Miguel Pro, Cristobal Magallanes i Jose Maria Robles oraz wierni: Anacleto Gonzalez Flores i Józef Sánchez del Río z grupy trzynastu męczenników meksykańskich. Żołnierze walczący po stronie rządu nie dostali odznaczeń za udział w tłumieniu powstania.