Niestety piętrzyły się trudności: kłopoty finansowe, konflikty między pracownikami oraz nieprzychylne nastawienie otoczenia księcia Sanguszki. Ostatecznie wytop przeprowadzony w 1739 r. nie powiódł się i działalność przedsiębiorstwa górniczego została wstrzymana. Całą winę za niepowodzenia przypisano Bittenerowi, wysunięto wobec niego wiele zarzutów, m.in. o sfałszowanie analiz prób kruszców. Najprawdopodobniej jednak błąd tkwił w nieprawidłowo przeprowadzonym wytopie (nie dodano właściwych topników).
Niewielkich rozmiarów żyły kruszcowe, stanowiące przedmiot eksploatacji, związane są z występowaniem andezytów. Cenne minerały wytrąciły się z gorących roztworów wodnych pochodzenia magmowego (tzw. roztworów hydrotermalnych), które krążyły w szczelinach na kontakcie intruzji andezytowych i osadowych skał otaczających. Większość minerałów (m.in. galena, chalkopiryt, arsenopiryt, pirotyn, piryt, sfaleryt, srebro i złoto rodzime, limonit, malachit) osiąga wymiary 0,5–1,5 mm.