odtąd nie uczestniczył w wyborach parlamentarnych. W październiku 1926 wziął obok udział w pierwszym kongresie Międzynarodowej Unii Paneuropejskiej pod przewodnictwem Richarda Coudenhove'a-Kalergiego w Wiedniu. Poza tym działał w Chrześcijańskich Uniwersytetach Robotniczych i Chrześcijańskim Związku Młodzieży Pracującej „Odrodzenie”. Był redaktorem „Pracownika Polskiego” (1919–1920), współredaktorem „Nowego Życia” (od 1922) i redaktorem „Rzeczypospolitej”.

26 marca 1929 Konferencja Episkopatu Polski na wniosek kardynała Kakowskiego, a wbrew stanowisku wszystkich pozostałych biskupów (w tym prymasa Augusta Hlonda), powołała go na stanowisko dyrektora Katolickiej Agencji Prasowej w miejsce jej twórcy, biskupa Józefa Gawliny. Siedziba KAP została wówczas przeniesiona do pałacu arcybiskupiego w Warszawie. Przed objęciem stanowiska Kaczyński zadeklarował brak związku z dziennikiem „Rzeczpospolita” i udziału w zarządzie Chrześcijańskiej Demokracji. Z powodu zarzutów o niewłaściwą obsługę KAP wysuniętych przez Kaczyńskiego wobec Ministerstwa Poczt i Telegrafów przedstawiciele rządu żądali jego odwołania. We wrześniu 1931 kardynał Hlond informował nuncjusza Francesco Marmaggiego, że prorządowa prasa socjalistyczna zebrała na temat Kaczyńskiego „fakty dosyć obciążające i częściowo kryminalne”.