Armia po wyruszeniu z Kamieńca przeszła przez Czarny Ostrów i około 1 września skoncentrowała się pod Starym Oleksińcem. Tatarzy wypuścili podjazdy w celu zdobycia informacji. W wyniku ich działań zginęły tysiące osób na północnym Podolu i południowym Wołyniu. Podjazdy wykryły zgrupowanie pod Monasterzyskami oraz 3 września większe zgrupowanie armii pod Lwowem. Kapłan-Girej zdecydował się uderzyć na mniejsze zgrupowanie pod Monasterzyskami. Po ścięciu 400 chłopów ruszył z ordą brzegiem Styrpy w kierunku Osowców, gdzie 7 września przekroczyli rzekę i postawili obóz pod Bobulińcami.
Przygotowania Rzeczypospolitej Przygotowania do kampanii zaczęły się w styczniu 1698. W czerwcu Rzeczpospolita zaczęła koncentrować wojska w Monasterzyskach nad Koropcem. Koncentracja wojska postępowała bardzo wolno, w sierpniu pod Lwowem skoncentrowano 20 tys. Saksończyków (w tym ~9,3 tys. kawalerii) i 24 tys. wojsk polskich (w tym 12,5 tys. kawalerii), a kolejne 5 tys. Litwinów wyruszyło z Litwy. W obozie pod Monasterzyskami było około 4 tys. żołnierzy, zaś pod Podhajcami znajdowało się około 2 tys. żołnierzy. Skupieni w obozie żołnierze mieli wysokie morale i z niecierpliwością czekali na walkę z Tatarami.