Podstawowymi elementami Linii Maginota, tworzącymi jej najważniejsze odcinki były grupy warowne. Najczęściej ich stosowany podział wyróżnia „ouvrage d’artillerie” (forty artyleryjskie), a więc dzieła duże, wyposażone w artylerię, oraz „petit ouvrage” (małe forty), wyposażone jedynie w broń piechoty. Przeciętna duża grupa warowna liczyła 5–6 bloków (schronów), połączonych podziemną komunikacją, oraz dodatkowe bloki wejściowe (osobne dla piechoty i amunicji, te ostatnie przystosowane zazwyczaj do wjazdu kolei wąskotorowej). Grupy te mogły być jednak znacznie większe; grupa „Hackenberg” posiadała 19 bloków, a „Hochwald” – 17, przy czym dodatkowy szereg bloków broni jego fosy przeciwpancernej i nie jest połączony z podziemiami. Mała grupa warowna liczyła zazwyczaj 3–4 bloki, przy czym w tym przypadku nie wydzielano osobnych bloków wejściowych, gdyż z braku amunicji nie istniała konieczność zabezpieczenia jej dowozu i funkcje bloku wejściowego pełnił któryś z bloków bojowych.