Lignina rozkładana jest przez grzyby, jej biodegradacja warunkuje biogenezę humusu. Szkodniki owadzie występujące w glebie, zagrażające uprawom sosnowym, są takie same jak w przypadku szkółek leśnych, są to: chrabąszcz majowy (Melolontha melolontha), chrabąszcz kasztanowy (Melolontha hipocastani), guniak czerwczyk (Amphimallon solstitiale), wałkarz lipczyk (Polyphylla fullo), sprężyki (Elater) i rolnice (Agrotis). Zabiegi gospodarcze tej warstwy ograniczają się do usuwania chwastów. Zjawiska występujące wspólnie w warstwie runa i koron młodych drzewek: Duże zgrupowanie sosen na małej przestrzeni powoduje zwiększenie zainteresowania ze strony jeleniowatych, które chętnie zgryzają pędy, przynosząc najwięcej szkód gospodarczych w przypadku zgryzienia pędów głównych. Często można zauważyć, szczególnie w borach, zagrody chroniące uprawy przed jeleniowatymi (zagrody takie zdejmuje się w wieku 10 lat uprawy). Zagrody te jednocześnie uniemożliwiają wstęp dzikom oraz jeżeli została użyta do budowy gęsta siatka – również zającom. Ogrodzenie takie skutecznie ogranicza przestrzeń życiową zwierząt. Istnieją badania świadczące o tym, że wilki podczas polowania wykorzystują istniejące ogrodzenia.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Monokultura sosnowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.