Inwazja w 1655 roku Gdy informacja o tych wydarzeniach dotarła do Amsterdamu, dyrektorzy holenderskiej kompanii wysłali Stuyvesantowi statki z posiłkami i poleceniem odbicia placówki. Stuyvesant rozpoczął w sekrecie przygotowania do inwazji, ale Szwedzi szybko się o nich dowiedzieli i przygotowali fort Trefaldighet do obrony. Z początkiem września (starego porządku, 27 sierpnia wedle kalendarza gregoriańskiego) holenderska eskadra siedmiu jednostek, której flagowym okrętem był „Waegh” (32 działa; Weslager podaje nazwę „Wagh” i liczbę 35 dział) wpłynęła na wody Delaware i zakotwiczyła powyżej szwedzkiego fortu. Stuyvesant wysadził desant, który odciął możliwość komunikacji między Trefaldighet a Cristiną i zażądał kapitulacji. W odróżnieniu od demonstracji z 1651 roku, gdy cztery z jedenastu jednostek niosło działa, wszystkie okręty holenderskie były uzbrojone i niosły łącznie 317 ludzi. Po kilku dniach negocjacji, w czasie których Holendrzy przygotowywali oblężenie, szwedzki komendant, trzeźwo oceniwszy szanse obrony, poddał placówkę, którą ponownie przemianowano na Fort Casimir.