Rocha, kościoła w Surażu.
Jakub Fontana zaliczany był do cenionych i nielicznych polskich architektów reprezentujących orientację francusko-włoską. Na lata pięćdziesiąte przypada szczytowy okres osiągnięć architekta. Rok 1750 jest punktem zwrotnym w karierze Jakuba kiedy to zostaje zatrudniony przez Branickiego do wykonania przebudowy jego pałacu w Białymstoku. W niedługim czasie został zatrudniony przez Eustachego Potockiego przy przebudowie rokokowego pałacu w Radzyniu Podlaskim, potem zatrudnili go Mniszchowie Lubomirscy oraz biskupi Załuscy. Z Fontaną współpracują tacy artyści jak: Jan Jerzy Plersch rzeźbiarz i Bogumił malarz, rzeźbiarz Jan Chryzostom Redler.
Konstytucją sejmową z 1761 r. został uwolniony od scartabellatui miał przyznane 14,000 fl. rocznej pensyi za dozór zamku królewskiego
Po wstąpieniu Stanisława Augusta Poniatowskiego na tron w 1764 r. zostaje mianowany pierwszym architektem króla, wybieranym do rozwiązania najpoważniejszych zadań artystycznych dotyczących Zamku oraz innych ważnych budowli państwowych. Wtedy to rozpoczyna się nowy styl w architekturze, klasycystyczny. Następnie w 1765 r. mianowany przez Króla Stanisława Augusta Poniatowskiego podpułkownikiem Wojsk Koronnych, a rok później pułkownikiem Wojsk Koronnych.