Bitwa W lipcu 1649 Ormonde maszerował w kierunku Dublina mając ze sobą 11 000 żołnierzy z zamiarem zdobycia miasta. Miasta bronił garnizon wojsk Parlamentu, wysadzony tam w roku 1647. Ormonde wziął Rathfarnham Castle, po czym rozłożył obóz koło Palmerstown park w Rathgar, blisko 5 km na południe od miasta. Obszar znajdujący się między obozem wojsk irlandzko-rojalistowskich a Dublinem, dziś silnie zurbanizowany, wtedy pokryty był licznymi wioskami. Ormonde zaczął krok po kroku przybliżać swe siły coraz bliżej Dublina opanowując wioskę za wioską na całym obwodzie miasta. Następnie wysłał oddział w celu opanowaniem ruin zamku Baggotsrath, w okolicach dzisiejszego mostu Baggot street. Jednak Ormonde zupełnie się nie spodziewał, że dowódca sił Parlamentu Michael Jones przejmie inicjatywę, wykonując 2 sierpnia uderzenie siłami 5 000 żołnierzy z kierunku Irishtown, wypierając siły Ormonde'a z zamku Baggotsrath. Zbyt późno Ormonde i jego sztab zorientowali się, co się dzieje i zaczęli wprowadzać do akcji pojedyncze oddziały, by powstrzymać nacierające wojska Parlamentu. Jednak kawaleria Jonesa na każdy z wysyłanych oddziałów uderzała z flanki, zmuszając je do ucieczki na południe przez Rathmines. Bitwa zamieniła się w pogrom irlandzkich konfederatów oraz Rojalistów, których znaczna część uciekała ścigana przez siły Parlamentu.