W 1922 wstąpił do Szkoły Podchorążych Piechoty, a w 1923 przeniósł się do Szkoły Podchorążych Artylerii w Toruniu. W latach 1924–1926 skończył ostatecznie Szkołę Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu. Podporucznik ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1926. Po ukończeniu szkoły został przydzielony do 13 pułku Ułanów Wileńskich. Porucznik ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1928. Dowodził plutonem, od 1932 szwadronem, od 5 sierpnia do 25 października 1938 dowodził 1 szwadronem tatarskim.
W czasie wojny obronnej 1939 w stopniu rotmistrza, dowodził szwadronem 13 pułku Ułanów Wileńskich Wileńskiej Brygady Kawalerii. Po rozbiciu pułku przedostał się do Warszawy. Podczas okupacji niemieckiej był członkiem Związku Walki Zbrojnej, następnie Armii Krajowej. Początkowo był komendantem rejonu „Koło” Obwodu III – Wola pseudonim „Lelek”. Od kwietnia 1943 został komendantem Odwodu III – Wola. Jednocześnie otrzymał awans do stopnia majora. Był najmłodszym wiekiem i stopniem dowódcą obwodu w Warszawie.