166, Berkeley, California: University of California Press, .

We wrześniu 1963 roku opanował powstanie na terenie Kabylii. Powstańcy opowiedzieli się przeciwko rządowi ze względu na rządowe plany konfiskaty ziemi. Dowódca powstania, Ad’t Ahmed, sam właściciel majątku ziemskiego, zjednoczył Kabylów w ramach Frontu Sił Socjalistycznych. Powstanie w dużej mierze upadło na skutek wybuchu wojny z Marokiem – zwolennicy Ahmeda na wieść o konflikcie opuścili oddziały powstańcze i przyłączyli się do obrony granic. Pod koniec 1963 roku Ben Bella rozpoczął proces „pojednania narodowego”, wypuszczając z więzień wielu kabylskich opozycjonistów. Gest prezydenta nie poskutkował a wielu z uwolnionych przyłączyło się do Frontu Sił Socjalistycznych. Ben Bella skłaniający się ku radykalnemu skrzydłu partii musiał się zmierzyć również z prawicową opozycją zbierającą w rządzącej monopartii coraz większą popularność. Prawica domagała się odłożenia reformy rolnej, zmian w polityce finansowej, wyborów parlamentarnych i wprowadzenia polityki przyjaznej inwestycjom. Bella przystąpił do dalszej konsolidacji władzy. 16 kwietnia 1964 roku odbył się partyjny zjazd, na którym uchwalono program partii nazwany Kartą algierską. W dokumencie zadeklarowano, że podstawowym zadaniem partii jest budowa społeczeństwa socjalistycznego.