zarówno samce, jak i samice są ciemnobrązowe z białymi przodami głowy i czarnymi wierzchami głowy oraz białymi gardłami i brzuchami. Ostatnia cecha odróżnia je od osobników młodocianych. U reprezentantów D. e. antipodensis ptaki obu płci mają brązową przepaskę na piersi; starsze samce są białe z brązowymi plamami, samice natomiast od spodu są głównie brązowe, a przód głowy mają zawsze biały. Albatrosy podgatunku D. e. dabbenena wraz wiekiem bieleją, jednak nigdy nie są tak białe, jak dorosłe samce podgatunku nominatywnego. Samice wyróżniają się większą liczbą brązowych plam i mniejszą ilością bieli na skrzydle.
Osobniki młodociane każdego podgatunku wyglądają podobnie: są czekoladowobrązowe, z wyjątkiem białego przodu głowy i czarnych skrzydeł. Z każdym kolejnym pierzeniem bieleją, począwszy od grzbietu.
Ekologia i zachowanie Albatrosy wędrowne występują zarówno w strefie przybrzeżnej, jak i na otwartych wodach. Występują na obszarach, gdzie temperatura wody wynosi od −2 °C do 24 °C. W Antarktyce rzadko pojawiają się w obszarach występowania lodu pływającego. Na wyspach kolonie tych ptaków gniazdują na przybrzeżnych lub wewnętrznych zboczach, płaskowyżach i równinach, często na obszarach bagnistych;