Dagoberta.
Hipoteza przetrwania Istnieje hipoteza, że państwo Samona, po oderwaniu się od niego, ok. 658 r., większości sfederowanych ludów słowiańskich, przetrwało w szczątkowej formie w swej głównej domenie morawskiej i dało początek późniejszemu państwu wielkomorawskiemu. XVII-wieczny kronikarz czeski Tomáš Pešina wymienia władców „wczesnomorawskich”, lecz jego źródła są nieznane, a skomponowany przez niego wykaz władców oraz dat ich panowania kwestionowany w środowisku naukowym. Istnieje jednak jeszcze jedna, znacznie wiarygodniejsza poszlaka łącząca państwo Samona z państwem wielkomorawskim – Rotunda św. Katarzyny. Kaplica ta znajduje się w grodzisku morawskim, w Znojmie. Na jej ścianach znajdują się freski przedstawiające m.in. 24 władców wielkomorawskich i czeskich. Pierwszy władca to ZAMO (czyli Samon), po nim następuje trzech władców, których imiona uległy zatarciu, a następnie Mojmir I. Oznacza to, że XII-wieczna elita czeska uznawała państwo Samona i państwo wielkomorawskie za ten sam organizm polityczny, rządzony przez nieprzerwaną linię władców.
Zobacz też Sklawinowie Kultura praska Państwo wielkomorawskie
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Łużyce Kategoria:Średniowieczne państwa słowiańskie Kategoria:Wczesne średniowiecze