1200–950 tys. lat temu (250 tys. lat) – zlodowacenie podlaskie (północno-wschodniopolskie, Narwi) (Günz) 950–730 tys. lat temu (220 tys. lat) – interglacjał przasnyski (podlaski) (Günz/Mindel) 730–430 tys. lat temu (300 tys. lat) – zlodowacenie krakowskie (południowopolskie, Sanu) (Mindel) 430–300 tys. lat temu (130 tys. lat) – interglacjał mazowiecki (wielki) (Mindel/Riss) 300–130 tys. lat temu (170 tys. lat) – zlodowacenie środkowopolskie (Odry, Odry i Warty) (Riss) 130–115 tys. lat temu (15 tys. lat) – Interglacjał eemski (Riss/Würm) 115–11,5 tys. lat temu (103,5 tys. lat) – zlodowacenie północnopolskie (bałtyckie, Wisły, Vistulian, Wisła, wisła) (Würm)
Poszczególne glacjały trwały od 100 do 300 tys. lat. Dzieli się je na jednostki niższej rangi: stadiały i interstadiały, fazy i interfazy oraz glacietapy i interglacietapy. Interglacjały trwały od 15 do 220 tys. lat, były więc bardziej nieregularne i charakteryzowały się różnymi średnimi temperaturami. Podczas plejstocenu nawroty zimna rangi glacjału miały miejsce co najmniej 3–4 razy, do około 9 razy.