Do roku 1713 francuska populacja Akadii osiągnęła kilkanaście tysięcy dusz.
Nowa Szkocja W wyniku tzw. wojny królowej Anny, która była kolonialnym echem europejskiego konfliktu znanego jako wojna o sukcesję hiszpańską, Akadia – z wyjątkiem północnego cypla Nowej Szkocji Cape Breton i Isle St. Jean (Wyspa Księcia Edwarda), zgodnie z pokojem utrechckim, w 1714 – przeszła w ręce brytyjskie. Nazwa Akadia przestała obowiązywać. Uzyskany teren zwany był od tego momentu Nowa Szkocja.
Objęcie kontrolą terytorium Nowej Szkocji przez Brytyjczyków było dla nich czymś zupełnie naturalnym. W pamięci mieli jeszcze nadanie Jakuba VI. Co prawda Nowa Szkocja nie wracała do statusu kolonii prywatnej, lecz zostawała kolonią królewską. Nowa Szkocja była naturalnym przedłużeniem Nowej Anglii. Wysunięta dalej na północ i wschód, ułatwiała komunikację z Anglią, znacznie skracając drogi komunikacyjne. Jej posiadanie pozwalało skuteczniej kontrolować bogate w zasoby akweny subarktyczne. Nowa Szkocja zaczęła też przyciągać emigrantów, głównie Szkotów i Irlandczyków. thumb|Twierdzę Louisbourg – makieta