Początki kolonizacji – Akadia thumb|upright|Samuel de Champlain Kolonizację Nowej Szkocji rozpoczęli Francuzi w 1604 r. Tego roku Pierre du Gua, Samuel de Champlain i baron de Poutrincourt założyli pierwszą francuską kolonię w Ameryce Północnej w Port Royal, dzisiejszy Annopolis. Kolonia przetrwała zaledwie trzy lata. W 1610 ponowiono próbę, tym razem zakończoną sukcesem. Port Royal był drugim najstarszym europejskim osiedlem w Północnej Ameryce (pomijając osady wikingów), ustępując jedynie hiszpańskiej kolonii St. Augustine na Florydzie. Osiedle to dało początek Akadii – kolonii francuskiej. Drugą potęgą kolonialną, która składała roszczenia do tej części świata, byli Brytyjczycy. W 1621 król angielski Jakub VI, nie zważając na francuskie roszczenia, przyznał prawa do Nowej Szkocji Williamowi Alexandrowi, który z pomocą brytyjskich kolonistów z Nowej Anglii zdołał opanować Port Royale i utworzył nową prywatną kolonię – Nową Szkocję. Rejon pozostał w rękach brytyjskich do roku 1632, kiedy to, na bazie postanowień traktatu St-Germain-en-Laye, kolonia została zwrócona Francji. Traktat w Bredzie w 1667 potwierdził francuskie prawa do tego regionu. Akadia, objęta opieką króla Francji, zaczęła się powoli rozwijać, a francuskie osadnictwo rozprzestrzeniać na większy obszar półwyspu.