120–121.
Dane techniczne: wyporność: 4,8 ton wymiary: długość – 9 m, szerokość – 2,20 m (3,80 z tamborami), zanurzenie – 0,25 m napęd: silnik benzynowy Praha, 4 cylindrowy, moc 20 KM, boczne koła łopatkowe prędkość: 10 km/h załoga: 5 uzbrojenie: 1 karabin maszynowy Hotchkiss wz.25 kaliber 7,92 mm (demontowalny) wyposażenie: trał kontaktowy Szulca, hak holowniczy
thumb|Model trałowca pancernego serii T 1 – T 3 (z wieżyczką typu Ursus) Trałowce opancerzone T 1 – T 3 Nowszy typ stanowiły rzeczne trałowce opancerzone T 1, T 2 i T 3, które weszły do służby w latach 1935–1936. Początkowo nosiły oznaczenia T 5 – T 7, lecz krótko po wejściu do służby w 1936 zostały one zmienione na ostateczne T 1, T 2 i T 3. Trałowce te były znacznie nowocześniejsze od poprzedniego typu, w odróżnieniu od niego miały lekko opancerzoną nadbudówkę, z nieruchomą wieżyczką obserwacyjną. Wbrew wersji utrwalonej w publikacjach, oryginalne plany jednostek wskazują, że nie posiadały wieżyczki obrotowej typu „Ursus” uzbrojonej w działko półautomatyczne kaliber 37 mm Puteaux wz.18 i karabin maszynowy. Mogły zabierać 4 miny rzeczne typu Rybka.