Franco nie uczestniczył dotąd w wojskowych spiskach, ale w warunkach narastającego napięcia w kraju, ataków i mobilizacji sił zarówno po stronie lewicy, jak i prawicy Franco nawiązał kontakty z wojskową konspiracją, planującą od wyborów obalenie Republiki i zastąpienie jej rządami wojskowej juntyOficjalnie głoszonym celem zamachu stanu była obrona przed komunizmem, wszakże w wyborach komuniści uzyskali zaledwie 17 mandatów na 460 i nie weszli do rządu, a spisek nie był pierwszym tego rodzaju w czasie Republiki. W 1932 nieudanego zamachu stanu, wspomaganego przez Mussoliniego, próbował dokonać gen. José Sanjurjo – i tym razem również on miał stanąć na czele junty wojskowej. Na temat obu zamachów stanu zob. B. Koszel Hiszpański dramat, Poznań 1991, s. 16–33, a także B. Gola, F. Ryszka, Hiszpania, Warszawa 1999, s. 144–145, 169–185.. Do bezpośrednich przygotowań do powstania Franco przystąpił dopiero po 13 lipca, gdy w odwecie za zabicie przez faszystowską Falangę oficera Guardia di Assalta, gwardziści z jego kompanii zabili przywódcę prawicy parlamentarnej Josego Calva Sotela. Początkowo miał być tylko dowódcą wojsk w Maroku, jednak planowany przywódca, gen. Jose Sanjurjo, zginął w wypadku lotniczym w pierwszych dniach powstania.
Caudillo rebelii