W październiku 1934, jako doradca ministra wojny, zaplanował i przeprowadził stłumienie rewolucji w Asturii. W pacyfikacji zginęło wielu cywili w Oviedo, gdyż oficerowie pacyfikujący rebelię nakazali traktować miasto jako wrogie (tak jak podczas wojen zagranicznych)Preston, Paul (2010) „The Theorists of Extermination”, essay in Unearthing Franco’s Legacy, s. 61. University of Notre Dame Press, .. W nagrodę w grudniu 1934 mianowano go naczelnym dowódcą armii w Maroku, a już w lutym 1935 został szefem sztabu generalnego armii hiszpańskiej.
W lutym 1936, po wyborach parlamentarnych wygranych przez Front Ludowy, z powodu podejrzeń o nielojalność wobec rządu„Placówka w Maroku uznawana była za zsyłkę. Rząd uważał, że pozbył się w ten sposób zdolnego, lecz o wątpliwej lojalności generała”. Przewroty i zamachy stanu. Europa 1918–1939, red. A. Garlicki, Warszawa 1981, s. 234., został przesunięty na niższe stanowisko komendanta wojskowego Wysp Kanaryjskich.