Nigdy nie pobierał lekcji śpiewu, był samoukiem. Debiutował jako wokalista śpiewając w udawanym angielskim („po norwesku”) na obozie harcerskim w Piaskach pod Będzinem w 1969. W okresie rządów Edwarda Gierka penetrował śląskie środowisko muzyczne z Janem Kidawą-Błońskim, starszym o trzy lata kuzynem swego ojca. Występował początkowo w zespołach Passat, Kto, Proarte, Fagot i – od 1972 – Horn (Festus). Jako wokalista Festusa pojawił się jesienią 1973 na próbie zespołu Jam (od 1974 Dżem) i dołączył do niego w grudniu tego samego roku. W pierwszych latach nie dopuścił do rozpadu grupy. W 1979 ustalił się skład zespołu, który przystąpił do grania własnych utworów. W 1980 Riedel debiutował z Dżemem na festiwalu w Jarocinie, który miał być ostatnią szansą formacji, zajmując drugie miejsce i zdobywając uznanie publiczności. Lider zespołu Kombi Sławomir Łosowski zaproponował mu wówczas miejsce w swoim składzie, ale Riedel odmówiłJan Skaradziński, Rysiek, wyd. I, Wydawnictwo In Rock Music Press, 2007.. Gdy zespół nie otrzymał żadnych ofert współpracy mimo odniesionego w Jarocinie sukcesu, Riedel zorganizował pod koniec 1980 spotkanie w Wesołej, na którym przekonał pozostałych członków do kontynuowania działalności.