Wtedy test statystyczny
ma rozkład F Snedecora z stopniami swobody jeśli hipoteza zerowa o równości wariancji jest prawdziwa. Z tablic tego rozkładu, dla testu prawostronnego, odczytuje się wartość krytyczną:
Jeżeli stosuje się test lewostronny, to najprościej jest zamienić miejscami próby 1 i 2.
W przypadku testu obustronnego wyznacza się
oraz drugą wartość graniczną ze wzoru:
Test t-Studenta (dwie małe próby o równych liczebnościach)
Stosuje się statystykę
( jest tutaj wspólną liczebnością obu prób).
Statystyka ta ma rozkład Studenta o stopniach swobody.
Test t-Studenta stosuje się w przypadku, gdy próby pochodzą z populacji o rozkładzie normalnym i gdy nie znamy wariancji.
Test Linka Gdy znane są jedynie rozstępy i obu prób, wtedy wyznaczamy statystykę
przy czym w liczniku powinna być większa wartość (hipoteza ma postać ). Statystykę tę porównujemy z wartością krytyczną odczytaną ze specjalnych tablic dla testu Linka – patrz np.