Stanisławem Michowskim przez Najwyższy Sąd Wojskowy pod przewodnictwem płk Piotra Parzenieckiego, na podstawie art.86 § 1 i 2 Kodeksu Karnego Wojska Polskiego na karę śmierci, pomimo że prokurator żądał dla niego długoletniego więzienia. 7 sierpnia tego roku został stracony w więzieniu mokotowskim. 26 kwietnia 1956 Najwyższy Sąd Wojskowy wznowił postępowanie w jego sprawie, a dzień później Naczelna Prokuratura Wojskowa umorzyła je z powodu braku dowodów winy„Księga najwyższego wymiaru kary” [w:] Jerzy Poksiński, Stalinowskie represje wobec oficerów Wojska Polskiego 1949–1956, wyd. Bellona, Warszawa 2013, s. 153–157..
Ordery i odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 171 Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie, 16 września 2010) Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Walecznych dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi (9 stycznia 1947). Krzyż Partyzancki Srebrny Krzyż Zasługi (25 maja 1929)M.P. z 1929 r. nr 123, poz. 303 „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”. Krzyż Armii Krajowej (pośmiertnie) czechosłowacka Odznaka Pilota (1929)Dz. Pers. MSWojsk. Nr 19 z 12 grudnia 1929 r., s. 367.