Robards przeprowadził się do Nowego Jorku i rozpoczął pracę w radiu i teatrze. Jego pierwszą ekranową rolą był występ w krótkometrażowej komedii muzycznej Follow That Music (1947) z Genem Krupą w roli lidera orkiestry, który próbuje odnieść sukces w Nowym Jorku. W 1952 zadebiutował na Broadwayu w popularnym hicie Stalag 17, dołączając do obsady podczas jego trwania, i pracował również jako asystent kierownika sceny. W maju 1956 odniósł sukces w głównej roli filozofa–sprzedawcę Hickeya w off–broadwayowskiej produkcji Zimna śmierć nadchodzi (The Iceman Cometh) autorstwa Eugene’a O’Neilla w Circle in the Square Theatre, za którą odebrał nagrodę Obie. W 1957 za kreację alkoholika Jamesa Tyrone’a Jr. w sztuce Eugene’a O’Neilla Zmierzch długiego dnia został uhonorowany nagrodą Theatre World, a w 1959 zdobył Tony Award za rolę Manleya Hallidaya w przedstawieniu Budda Schulberga Rozczarowani.
mały|Jason Robards w filmie Pewnego razu na Dzikim Zachodzie (1968)