Modugno z Frankiem Laine’em, Tony Dallara z Benem E. Kingiem czy z Gene’em Pitneyem.
W latach 70. popularność festiwalu w San Remo znacznie spadła: organizatorzy konkursu zbyt pochopnie postawili na młodzież, a z drugiej strony nie potrafili dostrzec nowych trendów w światowej muzyce rozrywkowej. Przykładem tego był Drupi, którego utwór „Vado via” przepadł w konkursie, za to zdobył powodzenie we Włoszech i za granicą. Podobna spadkowa tendencja, jeśli chodzi o prestiż i znaczenie Festiwalu Piosenki Włoskiej, utrzymała się i w kolejnych dekadach.
Zwycięzcy thumb|Teatro Ariston w San Remo podczas edycji 2013
Kategoria Campioni 1951: Nilla Pizzi – „Grazie dei fiori” 1952: Nilla Pizzi – „Vola colomba” 1953: Carla Boni / Flo Sandon’s – „Viale d’autunno” 1954: Giorgio Consolini / Gino Latilla – „Tutte le mamme” 1955: Claudio Villa / Tullio Pane – „Buongiorno tristezza” 1956: Franca Raimondi – „Aprite le finestre” 1957: Claudio Villa / Nunzio Gallo – „Corde della mia chitarra” 1958: Domenico Modugno / Johnny Dorelli – „Nel blu dipinto di blu” (później znana jako „Volare”) 1959: Domenico Modugno / Johnny Dorelli – „Piove (Ciao, ciao bambina)” 1960: Tony Dallara / Renato Rascel – „Romantica” 1961: Betty Curtis / Luciano Tajoli – „Al di là” 1962: Domenico Modugno / Claudio Villa – „Addio, addio” 1963: Tony Renis /