Uczestniczył też w naziemnych testach tego pojazdu. 1982 – 26 stycznia został mianowany naczelnikiem jednego z wydziałów Centrum Wyszkolenia Kosmonautów im. J. Gagarina i tym samym przestał być członkiem oddziału kosmonautów. 1983–1985 – już po formalnym opuszczeniu oddziału wziął udział w treningu grupy kosmonautów szkolonych do obsługi urządzenia Pion-K zainstalowanego na statku TKS-4 (ostatecznie wystrzelonego jako bezzałogowy Kosmos 1686). 1986 – był zastępcą naczelnika 2 zarządu Centrum ds. prac naukowo-badawczych i doświadczalnych. 1989 – został mianowany zastępcą naczelnika Centrum Wyszkolenia Kosmonautów ds. naukowych. 1992 – 2 kwietnia powierzono mu funkcję I zastępcy naczelnika Centrum Wyszkolenia i naczelnika ds. przygotowań kosmicznych i lotniczych. Był członkiem międzynarodowych komisji ds. bezpieczeństwa lotu w projektach Mir–Shuttle, Mir–NASA i Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Był ekspertem zajmującym się programami kosmicznymi Federacji Rosyjskiej. 2000 – 29 lutego, po zakończeniu służby wojskowej, zakończył też służbę w Centrum Wyszkolenia Kosmonautów.
Po opuszczeniu oddziału kosmonautów Od maja 2000 został głównym pracownikiem naukowym Rosyjskiego Państwowego Naukowo-Badawczo-Doświadczalnego Centrum Wyszkolenia Kosmonautów im. J.