Był radnym Powiatowej i Miejskiej Rady Narodowej w Koszalinie oraz ławnikiem Sądu Wojewódzkiego.

Publikował artykuły w „Poznaj Świat”, „Czasopiśmie Geograficznym”, „Głosie Koszalińskim”, „Pobrzeżu”, głównie artykuły poświęcone regionowi koszalińskiemu. W 1973 otrzymał nagrodę za wspomnienia w konkursie „Moje związki, moje spotkania z Ziemią Koszalińską” miesięcznika „Pobrzeże”.

Od 1921 był żonaty z Leokadią z domu Zielonka. Małżonkowie mieli dwoje dzieci (syna Macieja, ur. 1925, ekonomistę i córkę Janinę, ur. 1929, lekarkę), w 1971 uroczyście obchodzili 50-lecie ślubu (otrzymując Medal za długoletnie pożycie małżeńskie). Leokadia Sierocińska zmarła rok później. Roman Sierociński niemal do końca życia aktywnie uprawiał turystykę, zmarł w wieku 83 lat wskutek obrażeń odniesionych w wypadku ulicznym. Został pochowany na cmentarzu w Koszalinie w alei zasłużonych. Był odznaczony m.in. Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, odznaką „Za zasługi dla województwa koszalińskiego”.