Trzecia wojna angielsko-holenderska i śmierć De Ruyter uratował położenie Holandii w trzeciej wojnie angielsko-holenderskiej. Jego strategiczne zwycięstwa nad wielkimi angielsko-francuskimi flotami w bitwie pod Solebay (1672), podwójnej bitwie pod Schooneveld (1673) i bitwie pod Kijkduin (1673) uniemożliwiły inwazję na wybrzeżach Holandii. Ranga Porucznika-Admirała-Generała (tlum. z ang. Lieutenant-Admiral-General) stworzona została specjalnie dla niego w lutym 1673.
Ponownie podejmując walkę na Karaibach, tym razem przeciwko Francji, de Ruyter przybył na Martynikę na pokładzie swego okrętu flagowego „Zeven Provinciën” 19 lipca 1674. Prowadził poważne siły złożone z 18 okrętów, 9 statków handlowych i 15 transportowców z 3400 żołnierzami na pokładzie. Podczas próby ataku na Fort Royal, flota de Ruytera schroniła się przed wiatrem, pozwalając znacznie słabszym liczebnie francuskim siłom wzmocnić swoje fortyfikacje i przygotować się do obrony. mały|Rycina przedstawiająca uroczysty kondukt żałobny Michiela de Ruijter przed Nieuwe Kerk w Amsterdamie Następnego dnia świeżo umieszczone bariery powstrzymały de Ruytera od wpłynięcia do przystani.