W 1658 Stany Generalne zdecydowały się ponownie wysłać flotę na Bałtyk, by osłonić ważny handel bałtycki oraz by pomoc Duńczykom w ich walkach ze szwedzką agresją. W zgodzie z holenderską polityką równowagi sił flota pod wodzą admirała-porucznika Obdama popłynęła w kierunku Morza Bałtyckiego. Dnia 8 listopada doszło do bitwy w Sundzie, w wyniku której Holendrzy pobili szwedzką flotę, uwalniając Kopenhagę. Szwedzi nadal byli potężni i Stany Generalne zdecydowały się kontynuować swoje wsparcie. De Ruyter otrzymał komendę nad nową flotą ekspedycyjną i doprowadził do uwolnienia Nyborga w 1659. W nagrodę za to otrzymał duńskie szlachectwo od króla Fryderyka III.
Druga wojna angielsko-holenderska W 1664, rok przed drugą wojną angielsko-holenderską, De Ruyter starł się z Anglikami u wybrzeży Afryki Zachodniej, gdzie zarówno Anglicy jak i Holendrzy posiadali ważne przystanki niewolnicze. Odzyskał tam holenderskie posiadłości okupowane przez admirała Roberta Holmesa.